SEYHAN SOYLU SİSİ’DEN 54. ŞARKI: “TANIMSIZ”
Sıfırdan başlayıp sonsuza uzanan bir aşk hikâyesini matematiksel kavramlarla anlatan “Sonsuz × Sen”, imkânsız görünen bir sevdanın hesaplara sığmayan hikâyesini konu alıyor.
Aşkın dili bu kez rakamlar, denklemler ve matematiksel kavramlarla kuruluyor. “Sonsuz × Sen” adlı şarkı, bitmeyen bir sevdayı sıfırdan sonsuza uzanan sıra dışı bir hikâyeyle anlatıyor.
Şarkının sözlerinde matematik; aşkın, ayrılığın, özlemin ve vazgeçememenin metaforu olarak kullanılıyor. Rakamlar, formüller, integral, türev, asal sayılar ve bilinmeyenler üzerinden anlatılan hikâyede, ne kadar hesap yapılırsa yapılsın aşkın sonucunun değişmediği vurgulanıyor.
“SIFIRDAN BAŞLADIM, SONSUZA VARDIM”
Şarkı, aşk hikâyesini oldukça çarpıcı bir matematik metaforuyla başlatıyor:
“Sıfırla başladım, sonsuza vardım,
Her yolu denedim, sana saplandım.”
Bu sözlerle anlatıcı, aşkın başlangıçta küçük ve belirsiz görünen bir duygudan zamanla hayatının tamamını kaplayan büyük bir sevdaya dönüşmesini anlatıyor.
Her yolun denendiği ancak sonunda aynı kişiye çıkıldığı vurgulanırken, aşk adeta çözülmesi gereken bir matematik problemi gibi ele alınıyor.
Ancak bu problemin diğerlerinden farklı bir özelliği bulunuyor.
Çünkü anlatıcı, ne kadar uğraşırsa uğraşsın bu denklemin sonucunu değiştiremiyor.
“TEK SEN ÇIKTIN ÇÖZÜLEMEYEN DENKLEM”
Şarkının en dikkat çekici ifadelerinden biri, aşkın çözülemeyen bir denkleme benzetildiği bölüm oluyor:
“Kalbimi böldüler, eksilmedim ben,
Bir tek sen çıktın çözülemeyen denklem.”
Burada matematiksel işlemler üzerinden yaşanan duygusal mücadele anlatılıyor.
Bölünmek, eksilmek ve denklem kavramları aşkın farklı aşamalarını temsil ederken, anlatıcının karşısındaki kişinin bütün hesapların dışında kaldığı ifade ediliyor.
Ne kadar çözüm aranırsa aransın, sonuç değişmiyor.
YOKLUK “İNTEGRAL” GİBİ BÜYÜYOR
Şarkının devamında ayrılık ve özlem, matematikteki integral kavramıyla anlatılıyor:
“Yokluğun büyüdü integral gibi,
Topladım acını, kaldı hep izi.”
Yokluk, zaman geçtikçe azalan bir duygu olarak değil, biriken ve büyüyen bir acı olarak tasvir ediliyor.
Anlatıcı, yaşadığı bütün acıları toplasa bile geriye silinmeyen bir izin kaldığını söylüyor.
Bu noktada matematiksel terimler yalnızca süs olarak kullanılmıyor; şarkının duygusal hikâyesinin temel anlatım aracına dönüşüyor.
“ASAL SAYILAR GİBİ YALNIZ KALDIK”
Ayrılık bu kez asal sayılar üzerinden anlatılıyor:
“Asal sayılar gibi yalnız kaldık,
Kimseye bölünmeden yollar ayrıldık.”
Asal sayıların yalnızca kendisine ve bire bölünebilmesi, birbirinden ayrılan iki insanın yalnızlığına benzetiliyor.
Bir zamanlar aynı hikâyenin içinde olan iki kişinin yollarının ayrılması, matematiksel bir kavram üzerinden duygusal bir tabloya dönüştürülüyor.
KADERİN CEVAP VEREMEDİĞİ DENKLEM
Şarkıda kader de matematiksel bir hesap yapan karakter gibi karşımıza çıkıyor:
“Kader hesap yaptı, cevap vermedi,
Sana çıkan sonuç hiç değişmedi.”
İnsan ne kadar hesap yaparsa yapsın, kaderin verdiği sonucun değişmediği anlatılıyor.
Bütün yolların sonunda yine aynı kişiye çıkılması, aşkın kaçılması mümkün olmayan bir sonuç olduğu fikrini güçlendiriyor.
“MATEMATİK SUSTU, RAKAMLAR YORULDU”
Nakarat bölümünde aşk ile matematik arasındaki mücadele zirveye ulaşıyor:
“Ben seni çözemedim, matematik sustu.
Rakamlar yoruldu, kader unuttu.
Sıfırdan sonsuza yürüdüm ben,
Sonuç hep aynı… Sonsuz × Sen.”
Şarkının ismi de bu bölümde anlam kazanıyor.
“Sonsuz × Sen”, aşkın herhangi bir matematiksel işlem sonucuyla açıklanamayacağını anlatan güçlü bir metafora dönüşüyor.
Sıfırdan başlayan yolculuk sonsuzluğa kadar devam ediyor ancak sonuç hiç değişmiyor:
Sonsuz × Sen.
ZAMAN BİLE DENKLEMİ DEĞİŞTİREMİYOR
İkinci bölümde zamanın geçmesine rağmen aşkın değişmediği vurgulanıyor:
“Ben seni çözemedim, zaman durdu.
Formüller bitti, kalbim yoruldu.”
Zaman ilerlese, dünya dönmeye devam etse ve bütün formüller tükense bile anlatıcının duyguları değişmiyor.
Şarkının devamındaki:
“Dünya dönse bile değişmedi denklem,
Her şey geçer dediler… Geçmedin sen.”
sözleri ise eserin en güçlü duygusal noktalarından birini oluşturuyor.
Zamanın her şeyi değiştireceğine dair klasik düşünceye karşı çıkan anlatıcı, yaşadığı aşkın zamanla silinmediğini söylüyor.
TÜREV ACININ BÜYÜMESİNE DÖNÜŞÜYOR
Şarkıda matematiksel kavramlar yalnızca integral ve asal sayılarla sınırlı kalmıyor.
Bu kez türev, acının zaman içerisindeki değişimini anlatmak için kullanılıyor:
“Zamanın türevi acıyı büyüttü,
Anıları integre ettim, ömrüm tükenmişti.”
Türev, değişimi ifade eden matematiksel bir kavram olarak kullanılırken, zaman ilerledikçe acının daha da büyüdüğü anlatılıyor.
Anıların integral gibi biriktirilmesi ise geçmişin insanın üzerinde bıraktığı ağırlığı temsil ediyor.
“PİSAGOR ÇİZSE DE YOLLARIMIZI”
Aşk hikâyesi bu kez geometriye uzanıyor:
“Pisagor çizse de yollarımızı,
Aynı noktada buluşmadı yazgımız.”
Geometrinin en bilinen isimlerinden Pisagor üzerinden iki insanın yollarının hesaplanmaya çalışıldığı görülüyor.
Ancak bütün matematiksel yöntemlere rağmen iki yol aynı noktada kesişmiyor.
Bu bölüm, aşkın bazen doğru hesaplanmış gibi görünen bütün yolları bile boşa çıkarabileceği fikrini taşıyor.
BİLİM ANLATTI, KALP İNANMADI
Şarkının son bölümünde akıl ile kalp arasındaki mücadele öne çıkıyor:
“Her bilinmeyeni çözdüm tek tek,
Sana gelince sustu bütün gerçek.
Bilim anlattı, akıl vazgeç dedi,
Kalbim ‘imkânsız’ kelimesini reddetti.”
Anlatıcı, hayatındaki diğer bilinmeyenleri çözebildiğini ancak söz konusu aşk olduğunda bütün mantıksal yöntemlerin yetersiz kaldığını söylüyor.
Bilim ve akıl vazgeçmeyi önerirken kalp bunu kabul etmiyor.
Aşkın matematiksel olarak imkânsız olduğu düşünülse bile duygular bu sonucu reddediyor.
“BEN + SEN… TANIMSIZ”
Şarkının finali ise kısa ama güçlü matematiksel ifadelerle tamamlanıyor:
“Ben + Sen… Tanımsız.
Aşk… Hesapsız.
Kalbim… Cevapsız.
Ama sen… Vazgeçilmez.”
Şarkının bütün hikâyesi bu dört cümlede özetleniyor.
“Ben + Sen” matematiksel olarak tanımlanamıyor.
Aşk herhangi bir hesaba sığmıyor.
Kalbin sorularına cevap bulunamıyor.
Ancak bütün belirsizliklere rağmen karşıdaki kişi “vazgeçilmez” olarak tanımlanıyor.
AŞK, HESAPLARIN ÖTESİNDE BİR SONUÇ
“Sonsuz × Sen”, matematiksel kavramları aşkın dili haline getirerek ayrılık, özlem ve vazgeçememe duygularını farklı bir anlatımla ele alıyor.
Şarkıda sıfırdan sonsuza uzanan matematiksel yolculuk, aslında bir insanın aşk karşısındaki çaresizliğini temsil ediyor.
İntegraller acıyı topluyor, türev zamanla değişen duyguları anlatıyor, asal sayılar yalnızlığı simgeliyor, denklemler ise çözülemeyen aşkı temsil ediyor.
Sonuçta bütün hesaplar aynı noktaya çıkıyor:
Sonsuz × Sen.
Ve şarkının finalinde matematiğin ulaşamadığı yerde kalbin verdiği tek cevap ortaya çıkıyor:
“Ama sen… Vazgeçilmez.”
