İnsan bazen hiçbir fiziksel neden yokmuş gibi kendisini yorgun, isteksiz ve enerjisi tükenmiş hissedebilir. Oysa insanı yalnızca bedensel ihtiyaçları üzerinden değerlendirmek eksik bir yaklaşım olur. Ruh, beden ve zihin birbiriyle sürekli etkileşim hâlindedir. Düşüncelerimiz duygularımızı, duygularımız davranışlarımızı, davranışlarımız ise yaşam enerjimizi ve günlük motivasyonumuzu etkiler.
Bilimsel açıdan baktığımızda insan bedeni, atomlardan ve moleküllerden oluşan karmaşık bir biyolojik sistemdir. Hücrelerimizde gerçekleşen elektriksel ve kimyasal süreçler, sinir sistemimizin çalışması ve beynimizin elektriksel aktivitesi yaşamın temel parçalarıdır. Dolayısıyla kendimizi iyi hissetmemiz yalnızca fiziksel sağlığımızla değil, psikolojik ve duygusal dengemizle de yakından ilişkilidir.
Peki, ikili ilişkilerde enerjimizi nasıl koruyabiliriz? Bence bunun en önemli yollarından biri nötr kalabilmeyi öğrenmektir. Her duyduğumuz söze tepki vermek, her tartışmanın içine girmek veya başkalarının duygusal yüklerini üstlenmek zorunda değiliz. Kendi merkezimizde kalmak, sınırlarımızı korumak ve gerektiğinde mesafe koyabilmek ruhsal dengemiz açısından önemlidir. Topraklanma olarak adlandırdığımız uygulamalar da bu noktada değerlidir. Doğayla temas etmek, ayaklarımızın yere bastığını hissetmek, nefesimize odaklanmak ve bulunduğumuz ana dönmek zihinsel sakinliğimizi destekleyebilir.
Gelelim toplumda sıkça konuşulan nazar ve negatif enerji konusuna… Nazar, kültürümüzde köklü bir inançtır. Negatif enerji ifadesi ise çoğu zaman insanların birbirleri üzerinde bıraktığı duygusal ve psikolojik etkileri anlatmak için kullanılır. Bir insanın sürekli eleştiriye, çatışmaya veya olumsuz davranışlara maruz kalması stresini artırabilir ve kendisini yorgun hissetmesine neden olabilir. Burada önemli olan, başkalarının davranışlarının kendi iç dengemizi belirlemesine izin vermemektir.
Bir başka merak edilen konu ise bazı olayları önceden hissediyormuşuz gibi yaşamamızdır. Bunun arkasında sezgilerimiz, bilinçaltımız ve beynimizin farkında olmadan işlediği bilgiler bulunabilir. Algıda seçicilik kavramı bu noktada önemlidir. Beynimiz çevremizdeki binlerce uyaran arasından bazılarını seçer, geçmiş deneyimlerimizle ilişkilendirir ve anlamlandırır. Bazen farkında olmadığımız küçük ipuçları, bize bir şeyleri önceden hissetmişiz gibi gelebilir. Ancak her sezgiyi geleceği bilmek olarak değerlendirmek yerine, zihnimizin bilgi işleme biçimini anlamak gerekir.
Benim ruh, beden ve zihin farkındalığında önem verdiğim temel nokta, insanın kendisine yeniden dönebilmesidir. Çünkü dengede olmak, hayatımızdaki bütün olumsuzlukları ortadan kaldırmak değil; onların karşısında kendi merkezimizi koruyabilmektir.
Bunun için meditasyon önemli bir araçtır. Nefesimizi takip etmek, bedenimizi gevşetmek ve dikkatimizi bulunduğumuz ana yönlendirmek zihinsel sakinliği destekler. Meditasyon sırasında kullanılan müzikler de kişiye rahatlatıcı bir ortam sunabilir. Özellikle ritmi yavaş ve huzur verici müzikler, gevşeme deneyimine eşlik edebilir. Frekans müzikleri olarak adlandırılan ses kayıtları da bu amaçla tercih ediliyor. Ancak belirli frekansların özel şifa etkileri olduğuna ilişkin bilimsel kanıtların henüz yeterli olmadığını da unutmamak gerekir.
Unutmayalım; insanın en büyük yolculuğu kendisine yaptığı yolculuktur. Bazen ihtiyacımız olan şey daha fazla mücadele etmek değil, durmak, nefes almak ve kendimizi yeniden duymaktır. Çünkü kendi merkezine dönebilen insan, hayatın karmaşası içinde de dengesini korumayı öğrenir.
Kendinize sorun: Bugün enerjinizi gerçekten neye harcadınız ve kendiniz için ne kadarını sakladınız?
Simay Ohara / Enerji terapisti
