Bu ülkede genç kızların Dubai’ye götürülüp zenginlere pazarlanması, sadece bir suç dosyası değil; toplumsal bir utanç belgesidir. Bu rezalet, gözümüzün önünde dönen kirli düzenin ve paranın insan onurunu nasıl ayaklar altına aldığının en çarpıcı örneğidir.
Kirli Düzenin Anatomisi
- Uyuşturucu ve fuhuş soruşturmasında ortaya çıkan ifadeler, bazı estetisyenlerin, moda tasarımcılarının ve şarkıcıların genç kızları zengin işadamlarına pazarladığını gözler önüne seriyor.
- Bu kişiler, kadınları bir meta gibi görüp Dubai’ye götürerek “lüks hayat” vaadiyle sömürüyor.
- İtirafçı Nilay Didem Kılavuz’un ifadeleri, bu düzenin yıllardır nasıl işlediğini ve kimlerin bu çarkın parçası olduğunu açıkça ortaya koyuyor.
Bu Bir Suçtan Öte: Toplumsal Çürüme
- Kadın bedeninin ticari bir mal gibi pazarlanması, sadece hukuki bir suç değil, aynı zamanda toplumsal bir çöküşün göstergesidir.
- Bu olay, “paranın gücü” bahanesiyle insan onurunun nasıl yok sayıldığını kanıtlıyor.
- Sanatçı, modacı, işletmeci… kim olursa olsun, bu kirli düzenin parçası olan herkes toplumun yüz karasıdır.
Sert Bir Uyarı
- Bu düzenin devam etmesine göz yumanlar, suçun ortağıdır.
- Genç kızları kandırarak, “lüks hayat” vaadiyle pazarlayanlar, aslında birer insan taciridir.
- Bu olaylar bize şunu hatırlatıyor: Toplum olarak sessiz kaldığımız her an, bu kirli düzenin büyümesine izin veriyoruz.
Çözüm ve Sorumluluk
- Devletin görevi: Bu tür suçlara karışan herkesin en ağır şekilde cezalandırılması.
- Toplumun görevi: Bu rezaleti normalleştirmemek, görmezden gelmemek.
- Medyanın görevi: Bu olayları magazinleştirmek yerine, sert bir şekilde gündeme taşımak.
Sosyetenin “Memo”su: Kadın Tüccarı
Sosyetenin yakından tanıdığı, lakabı “Memo” olan bir adam var. Şişman, gösterişli, dışarıdan bakıldığında saygın bir müşteri gibi görünen ama aslında kadın ticaretinin en bilinen simalarından biri. Çırağan Sarayı’nda mekân tutar, lüks restoranlarda boy gösterir, Arap zenginlerini tanır ve onlara adeta bir masal gibi hizmet sunar. Ama bu masalın kahramanı yoktur; bu masalın kurbanı vardır: genç kadınlar.
Memo’nun işi bellidir: kadın ikram etmek. Pazarladığı kadınlar bakımlı, alımlı, sosyetik görünür. Ama perde arkasında bu kadınlar birer beden işçisine dönüştürülmüştür. Parayı nakit alır, kızlara elden ödeme yapar. İyi hizmet vermeyenleri aforoz eder, listesinden siler. “Müşteri memnuniyeti” adı altında her buluşmadan sonra zenginlerden referans toplar. Bu, ticaretin en iğrenç biçimidir.
Körpe Kızların Avcısı
Memo’nun en tehlikeli yönü ise İstanbul’un seçkin AVM’lerinde genç kızları tespit etme maharetidir. Önce hediyelerle gözlerini boyar, sonra onları bu kirli düzenin içine çeker. Bir anda kendilerini lüks mekânlarda bulurlar ama aslında birer meta haline gelmişlerdir. Memo, bu mekânlardan komisyon almasıyla da ünlüdür. Yani sadece kadınları pazarlamakla kalmaz, mekanlardan da rant devşirir.
Bu Film Yeni Değil
Bu kirli film yeni değil. Yıllardır gizli saklı, ayıplı alemde oynanmaya devam ediyor. Sosyetenin çapkın erkekleri Memo’dan vazgeçemiyor. Onun adı geçtiğinde herkes bıyık altından gülüyor. Ama bu gülüş, aslında bir utancın gülüşüdür. Çünkü herkes biliyor: Memo bir kadın tüccarıdır.
Bu düzenin devam etmesine göz yumanlar, suçun ortağıdır. Genç kızları kandırarak, “lüks hayat” vaadiyle pazarlayanlar, aslında insan taciridir. Bu olaylar bize şunu hatırlatıyor: Toplum olarak sessiz kaldığımız her an, bu kirli düzenin büyümesine izin veriyoruz.
Bu olay, sadece birkaç kişinin suçu değil; hepimizin yüzüne çarpılan bir tokat. Eğer biz bu tokadı görmezden gelirsek, yarın kendi çocuklarımızın da aynı kirli düzenin içine çekilmesine göz yummuş oluruz.
Memo gibiler, insan onurunu ayaklar altına alanlar, bu toplumun yüz karasıdır. Ve bu toplum sizi affetmeyecek.
