Hayat bazen bazı insanlara fazla yük yüklüyor. Kimileri bir ömür boyunca sessizce acılarını içinde taşıyor, kimileri ise yaşadığı her kırılmayı milyonların gözü önünde yaşamak zorunda kalıyor. Asena da onlardan biri…
Bir döneme damga vuran, sahne ışıkları altında gülümseyen ama perde arkasında çok kez gözyaşı döken bir kadın…
İbrahim Tatlıses ile yaşadığı uzun birliktelik, yıllarca magazin dünyasının en çok konuşulan ilişkilerinden biri oldu. Birbirlerini çok sevdiler mi, kırıldılar mı, neden ayrıldılar? Belki bu soruların gerçek cevabını sadece ikisi biliyor. Ama bilinen bir gerçek var ki; Asena, o ilişkinin ardından hayatında yeni bir sayfa açmaya çalıştı.
Sonra o kara gün geldi…
Türkiye, İbrahim Tatlıses’in uğradığı silahlı saldırıyla sarsılırken, herkes gibi Asena da büyük bir üzüntü yaşadı. Aradan geçen yılların ardından İbo Show’un yeniden başladığı günlerde, sürpriz bir şekilde programa katılması, ekran başındaki milyonları duygulandırmıştı. O anlarda gözlerindeki yaşlar, aslında geçmişe duyduğu saygının, yaşanmışlıklara verdiği değerin bir göstergesiydi.
Çünkü bazı aşklar biter ama hatıralar hiçbir zaman silinmez…
Hayatına devam etmek istedi Asena…
Evlendi, yeni bir yuva kurdu, mutlu olmaya çalıştı. Ama olmadı… O evlilik de bitti. Yıkıldı ama ayağa kalktı. Sessizce yaralarını sardı. Kimseyi suçlamadı, kimseye hesap sormadı. Yeniden hayata tutundu.
Şimdi ise yeniden sahalara dönen, yeniden gülmeye çalışan, yeniden mutlu olmak isteyen bir Asena var karşımızda…
Ama ne yapsa birileri konuşuyor…
Ne yapsa birileri geçmişini önüne koyuyor…
Ne yapsa birileri ona “neden?” diye soruyor…
Geçtiğimiz günlerde yaptığı o içten çıkış aslında birçok kadının sessiz çığlığıydı:
“Mutlu olmak benim de hakkım… Ama hep bir sorun, hep bir olay…”
Haklı değil mi?
Bir insanın yeniden sevebilmesi, yeniden evlenebilmesi, yeniden gülümseyebilmesi neden bu kadar sorgulanır?
Neden herkesin ikinci bir şansı varken, bazı insanlara geçmişleri sürekli hatırlatılır?
Asena yıllarca alkışlandı, eleştirildi, yargılandı…
Ama kimse onun geceleri yastığına başını koyduğunda neler hissettiğini bilmedi.
Belki de artık onu geçmişiyle değil, bugünüyle görmek gerekiyor.
Çünkü hayat herkese ikinci bir şans vermez.
Ve insan, kaç yaşında olursa olsun sevebilir…
Mutlu olabilir…
Yeni bir başlangıç yapabilir…
Belki de bu yüzden artık tek bir cümle söylemek gerekiyor:
Bırakın Asena mutlu olsun…
Çünkü hayat, zaten yeterince acımasız…
Çünkü o da herkes gibi sevilmeyi, huzuru ve mutlu bir yuvayı hak ediyor…
Ve belki de yıllardır ilk kez, sadece mutlu olmak istiyor…
Mutlu olmak kimsenin ayrıcalığı değil, herkesin hakkıdır… Asena’nın da…
Yaşar Çakmak
