Karadeniz müziğinin unutulmaz isimlerinden Kazım Koyuncu’nun, 2005 yılında hayatını kaybetmeden önce Volkan Konak’tan istediği son iyilik, aradan geçen 21 yılın ardından yeniden gündeme geldi. Henüz 33 yaşındayken yaşamını yitiren Koyuncu’nun, birlikte sahne aldığı müzisyen Selim Bölükbaşı’nı Konak’a emanet ettiği öğrenildi.
“Bu Çocuğa Sahip Çık, Onu Yanına Al”
Kazım Koyuncu, akciğer kanseri nedeniyle 25 Haziran 2005’te hayatını kaybetti. “Hayde”, “İşte Gidiyorum”, “Didou Nana” ve “Gelevera Deresi” gibi eserleriyle hafızalara kazınan sanatçının, yaşamının son döneminde birlikte çalıştığı müzisyenlerin geleceğini de düşündüğü anlatıldı.
Radyocu Altekin Erginel’in daha önce bir programda aktardığına göre Koyuncu, Volkan Konak’la görüşerek genç müzisyen Selim Bölükbaşı’na destek olmasını istedi. Sanatçının Konak’a, “Bu çocuğa sahip çık, onu yanına al” dediği belirtildi.
Koyuncu’nun Selim Bölükbaşı’na da kendisinden sonra birlikte çalışması gereken kişiyi işaret ederek, “Selim, benden sonra sana yakışan ve çalışman gereken tek kişi Volkan Konak olmalı” sözlerini söylediği aktarıldı.
Kazım Koyuncu’nun Vasiyeti Gerçek Oldu
Kazım Koyuncu’nun 2005 yılındaki vefatının ardından Volkan Konak, Selim Bölükbaşı’nı ekibine davet etti. Böylece Koyuncu’nun ölümünden önce dile getirdiği isteği gerçekleşti. Bölükbaşı, uzun yıllar boyunca Volkan Konak’la aynı sahneyi paylaştı.
Karadeniz müziğinin iki önemli ismi arasındaki dostluk, Selim Bölükbaşı’nın müzik kariyerinde de önemli bir yer tuttu.
Selim Bölükbaşı İki Büyük Acıyı Yaşadı
Yıllarca Volkan Konak’la çalışan Selim Bölükbaşı, sanatçının vefatıyla birlikte hayatında önemli bir yere sahip olan ikinci ismi de kaybetti.
Daha sonra katıldığı bir etkinlikte Kazım Koyuncu ve Volkan Konak’la çalışma fırsatı bulduğu için kendisini şanslı hissettiğini anlatan Bölükbaşı, iki sanatçıyı da erken yaşta kaybetmenin acısını yaşadığını dile getirdi.
Kazım Koyuncu’nun yıllar önce Volkan Konak’a emanet ettiği Selim Bölükbaşı, iki sanatçının ardından müzik yolculuğunu sürdürürken geriye dostluk, vefa ve unutulmayan bir emanetin hikâyesi kaldı.
